In de 25-jaar dat De Dienst bestaat, is de Wet Voorzieningen Gehandicapten (Wvg) opgevolgd door de Wmo. Daarmee werd de doelgroep steeds breder en het takenpakket groter. Medewerkers Jacqueline Lenters en Theresia Brunsmann herinneren zich de grote veranderingen en de samenwerking die nodig was om alles te regelen.

Vanaf de start in 1999 voerde De Dienst de Wet Voorzieningen Gehandicapten (Wvg) uit, die voorzieningen zoals woningaanpassingen, rolstoelen en vervoer bood om mensen met een handicap te ondersteunen. In 2007 verving de Wmo de Wvg en breidde de doelgroep uit naar andere kwetsbare groepen zoals ouderen, mensen met psychische problemen en mensen met chronische ziekten.

Opvolger Wmo 2015 had een nog bredere doelgroep en takenpakket: de taken ondersteuning, begeleiding en verzorging voor thuiswonende inwoners werden overgeheveld van de AWBZ naar de Wmo. De Wmo 2015 benadrukte eigen kracht, participatie en de eigen verantwoordelijkheid van inwoners om zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen en deel te nemen aan de samenleving.  

Abonnementstarief

In 2020 werd het abonnementstarief ingevoerd in de Wmo om de eigen bijdragen te vereenvoudigen en te verlagen. Voorheen waren deze afhankelijk van inkomen en vermogen. Nu betaalt iedereen een vast bedrag, ongeacht inkomen, vermogen of gebruik. Dit moest de financiële drempels verlagen, maar heeft inmiddels ook kritiek gekregen omdat het de drempel zo verlaagd heeft dat de kosten voor gemeenten aanzienlijk verhoogd zijn.

Schouders eronder!

Jacqueline Lenters werkt vanaf 2009 bij De Dienst als Adviseur Bedrijfsvoering en kan zich de uitbreiding van de Wmo in 2015 nog goed herinneren. ‘Er kwam veel bij kijken. We moesten de begroting maken voor de nieuwe taken die we er bij hadden gekregen. Cliënten overdragen vanuit de AWBZ naar onze systemen. De gemeenten en De Dienst moesten nadenken over het inkopen van zorg en daarmee andere inkoopsystemen realiseren. Dat zijn enorme processen geweest waarbij je goed moet communiceren en mensen tijdig moet inschakelen. Dit vergde veel afstemming intern bij ons en in de samenwerking met de gemeenten. En inzet van de verschillende projectgroepen.’

Theresia Brunsmann werkt vanaf het begin bij De Dienst, nu als medeweker Administratie Wmo en Jeugdwet, en herinnert zich deze hectiek ook. ‘Voor 2015 deden ik en mijn collega’s de verwerking van de administratie vliegend uit ons hoofd. Maar toen moesten er weet ik hoeveel productcodes worden omgezet, gegevens worden overgenomen, en werd de afdeling groter qua bezetting en drukker. Ik moet dan weer wennen als het helemaal anders moet. Jacqueline vult aan: ‘Het mooie is dat er bij De Dienst altijd een mentaliteit is van hup de schouders eronder, we gaan het met z’n allen regelen.’